Er wordt geconstateerd dat jouw kindje is overleden. Een zwarte wolk verschijnt voor de zon. Je leeft in een shock, hopend dat deze werkelijkheid aan je voorbij gaat. Je had dromen voor dit kindje en voor het gezin.

Alles is nu anders en je vraagt je af of je met deze situatie kunt leven.
Alles gaat in een stroomversnelling aan je voorbij en je stelt jezelf de vraag: “Misschien kan ik nog uit deze sneltrein stappen?”

En dan komt het besef, je droom is er niet meer. Er is geen kindje meer. Geen kindje waar je een leven lang van gaat genieten. Geen kindje om te koesteren. Geen kindje om vast te houden terwijl het opgroeit.

Boosheid, angst en verdriet zijn de emoties die overheersen. Hoe ga je dit een plekje geven? “Tijd heelt alle wonden”, zeggen ze, maar je kindje vergeten? Dat nooit.

Geschreven door Cindy van der Lei.
“Ik ben Cindy, de vrouw van Rob. Ik ben sinds 25 jaar werkzaam als verpleegkundige op de afdeling verloskunde. Door mijn werk kom ik regelmatig in contact met ouders die hun kindje verliezen. Soms sta ik naast deze ouders, als tijdens een echo blijkt dat hun kindje overleden is. Hierdoor weet ik wat het inhoudt. Ik hoop met heel mijn hart dat Rob als De Levensschilder de mogelijkheid krijgt om deze mensen te helpen”

Wil je helpen

Hier vind je ons verlanglijstje (inloggen met delevensschilder, delevensschilder). Doneren mag/kan ook nog steeds. 
Heb je vragen of suggesties, reageer in het commentaar veld of stuur een email.
Download mijn Stress Reducer