Overig

Tips van de gasten.

We wisten het al dat we het leuk vinden om mensen te helpen en het naar hun zin te maken. Maar de eerste gasten die we hadden waren al snel tevreden en zochten alleen een bed. Maar nu het zomer was kwamen er meer mensen die echt op vakantie waren. We kregen Engelse gasten op bezoek die hard gewerkt hadden. Ze zagen er in onze ogen wat gestressed uit.  Ze waren duidelijk aan rust toe. Na een dag de mooie omgeving verkend te hebben zaten ze nog even lekker voor het Escher loch.

Ik vroeg ze of ze misschien een wijntje lustte. Ja, dat wilde ze wel. Ik stookte een vuurtje  en bracht twee glazen rode wijn. Ze genoten van de avond en keken naar de sterren hemel. Doordat we hier minder omgevingslicht hebben kun je de sterren hier geweldig goed zien. Soms lopen we zelf even om het gebouw waar we helemaal afgeschermd zijn van alle omgevingslicht en dan genieten we van de melkweg en de rode gloed van mars. (XXX foto sterrenhemel) Volgens de Engelsen was dit, de Eifel “the Capitel for stargazing” Je zag duidelijk dat ze meer ontspannen en relaxed waren toen ze weer vertrokken. Ze hadden bij ons wat rust gevonden. Daar genieten we allebei van, als we de gasten lekker kunnen verwennen.

Ik realiseerde me dat de gasten ons meer geven dan alleen maar de vergoeding voor hun overnachting. Nee, naast de voldoening van het zien genieten en tot rust komen van de gasten geven ze bewust en soms onbewust tips. De Engelsman had veel ervaring in de bouw en gaf enkele bruikbare tips. Onder anderen vertelde hij over een bedrijf dat dakpannen maakt van autobanden. De dakpannen zijn waarschijnlijk voor ons te duur maar het in Duitsland gevestigde bedrijf zou wel eens in de 2000 banden van onze buurman (en inmiddels vriend) geïnteresseerd kunnen zijn. (Banden afvoeren kost hier 1 Euro en in Nederland 5 Euro per band.)

Ook vonden de Engelsen onze zelf gemaakte lampen erg mooi en vertelde dat die in Engeland veel geld zouden opbrengen. Misschien dat ze die voor ons in de toekomst daar kunnen verkopen. How cool is that! Ook sprak ik met hem over mijn idee om een soort observatorium boven in het dak van de hooizolder te maken.Stel je voor een klein vierkant torentje met bankjes die je net als een caravan om kan bouwen tot een bed. Waar je heerlijk op je rug naar de sterren kunt kijken. Ik vertelde dit ook aan onze Nederlandse gasten die zei; “Als het klaar is moet je mij bellen dan kom  ik gelijk om daar te logeren.” Ik denk ook dat het heel gaaf wordt en vele gasten zal trekken. De man van de Nederlandse gasten was leraar geweest en van hem kreeg ik de volgende tips in de vorm van twee korte verhalen. Wees jezelf. In zijn eerste jaar als leraar moest hij een klas lesgeven die bekend stond als een moeilijke klas. Zijn ervaren collega’s zeiden ; ‘” maak je borst maar nat.” Hij liep de klas in en zei; ‘” ik heb gehoord dat jullie een moeilijke klas zijn. Maar als jullie mij gaan pesten dan ga ik huilen en dat is voor mij niet leuk maar ook voor jullie is dat niet leuk. De klas lachte en hij heeft nooit problemen met hun gehad. Als je eerlijk bent en je kwetsbaar opstelt dan is dat eng, heel eng! Maar als je het echt meent, het echt uit je hart komt, je echt jezelf bent, dan wordt het door de ander gewaardeerd. Ik denk dat de klas een moedige en sterke man zagen waardoor ze zich wel wilde laten leiden.

De tweede tip ging over de angst die afleid van wat je moet doen. Je kent het allemaal wel, Je moet iets doen en je vraagt je af of je het wel goed zult doen maar hierdoor doe je het juist niet goed. Je moet spreken voor een groep en je denkt, zit mijn haar wel goed, als ik mijn tekst maar niet vergeet, had ik me beter voor moeten bereiden? Maar de mensen die je toespreekt willen jouw verhaal horen, dat moet je doen. Daar moet je je eigenlijk op concentreren, op je boodschap. Hij vertelde het als volgt; ” Als je voor een groep moet spreken staat er achteraan altijd iemand die precies zo is als jij en die kijkt of je het goed doet. Die persoon moet je gewoon negeren.” Je spreekt voor de rest van de groep, dacht ik. Die persoon die achteraan staat, die kent jouw verhaal, jouw boodschap al. Maar de rest nog niet.

We gaven een rondleiding door het gebouw, De man zei: ” Ik vind je verhaal, het waarom en hoe je het gaat doen zeker zo mooi. En als je er over verteld, dan zie ik je ogen glimmen” Ik antwoordde; ” En als u over lesgeven spreekt dan gaan uw ogen glimmen, dat is de passie” Als mensen over hun passie praten dan komen de tips vanzelf naar boven drijven.De Engelsman zijn beroep was ook zijn passie en de tips over bouwmaterialen en bouwen kwamen vanzelf naar boven. Als je luistert  naar het verhaal van die ander die verteld over zijn passie dan vind je hierin vaak tips van iemand die weet waar hij het over heeft.

Wat hebben we ondertussen gedaan?

Met en grote kiepwagen die die met zijn achterkant net in de schuuropening paste werd er zand en grit binnen gekiept.


Toen konden we ( mijn broer en ik) de geulen waar de afvoerbuizen in lagen dicht storten.
Maar eerst gingen we nog een hele mooi pui maken. Samen met mijn broer die altijd riep dat hij niets kon. Nou dat is dan lang verleden tijd. We zijn altijd erg blij als hij komt helpen. Het is gezellig en we kunnen goed samen werken en hij is superhandig. (Bedankt Dick) We gebruikte de grote dikke balken die nog op het terrein lagen. Deze 5 a 6 meter lange en zware balken van ongeveer 11 x 25 cm waren natuurlijk vroeger ooit boomstammen geweest. Dit kon je goed zien door de ronding aan het einde van de balken. Hier zat op sommige plaatsen nog schors op. Onder de schors zat een stelsel van gangentjes gevuld met zaagsel. Hier hadden houtwormen zitten smullen van het hout dat net onder de barst ligt. De houtwormen hadden een mooi kunstwerk
op deze minstens 30 jaar oude balken gemaakt. Door het carboleum kwamen de patronen er nog mooier uit te zien xxx foto met carboleum. Geen zorgen de houtwormen zijn inmiddels vertokken 😬

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Van een bezemsteel maakten we deuvels. We puzzelden wat met de afmetingen van de in Holland en in Duitsland gratis gekregen ramen.

 Voor het raam maakte we een mooie aflopende rand van beton met een Ledlichtstrip er in. ‘S nacht was er inspectie van het wildleven geweest. Constructie goedgekeurd, getekend inspecteur Vos (of marter of wasbeer).  Voor weinig geld hebben we een mooie pui. De uren rekenen we niet mee 😀 We kregen vele complimenten van de buren en van de mensen uit het dorp. Ook de vrouw van de Dorferneuerung (subsidie Drop-vernieuwing) vond het mooi en maakte een aantal foto’s.

Ondertussen is het zomer en begint de moestuin van Cindy vruchten of eigenlijk kroppen sla en komkommers tomaten, pepers en diverse kruiden af te werpen.

Ook hebben we van de buren een hele grote paddestoel gekregen. Hier kon je schnitzels van bakken. En die smaakte ook als schnitzel, lekker hoor!😋

 

Door het mooie weer is alles vroeg rijp en moesten er pruimen, appels, kruisbessen, aalbessen en  nog meer pruimen geplukt worden. Hier heeft Cindy veel werk aan om er weer Jam enzo van te maken. Maar onze gasten smullen er van als ze bij het Escherloch in het zonnnetje aan het ontbijt zitten. Hoe mooi kan het leven zijn?

Verder hebben we naar de maansverduistering gekeken. Het was een volle maan, een bloedmaan en een maansverduistering. En dat konden we hier natuurlijk super zien. Ik heb geprobeerd wat foto’s te maken.

In de douche en toiletten van de gemeenschappelijke ruimte willen we ornamenten uit de muur laten steken. Mijn broer, je weet wel die handige had een proefgietsel gemaakt. Omdat ik betere stucmortel had gekocht en ik deze wilde uitproberen heb ik er alvast één aan de muur gemaakt en rondom afgestuct.
Door met een natte borstel water op het stucwerk te spetteren kreeg ik een mooie structuur.

 

Na lang heen en weer is eindelijk de vloer met FIM-lite KK gestort. Dit is cement met kleine piepschuimballetjes er in. Nu is de vloer van de schuur gelijk en de piepschuimballetjes zorgen voor extra isolatie. Die we van de winter waarschijnlijk hard nodig gaan hebben.

Ondertussen werk is ik bijna iedere zondag verder aan aan schilderij voor de ouders van Quinty, Het wordt erg mooi al zeg ik het zelf. Ook ben ik met een schilderij begonnen waarmee het gevoel van ‘werkelijk leven’ wil overbrengen. Deze keer pak ik het anders aan. Normaal moet ik een perfecte foto als uitgangspunt hebben. Maar omdat het model moet zweven ben ik nu gedwongen om aan de hand van referentie foto’s het lichaam uit mijn hoofd te tekenen. Dit is super moeilijk maar het daagt me uit om mezelf te verbeteren en het idee dat het perfect moet zijn los te laten. Het gevoel over brengen is belangrijker dan een perfecte anatomie. Wat ik leer en ontdek kan ik weer gebruiken voor de schilderijen voor de ouders.

Wil je het proces, (wat ik denk, wat er lukt en wat er niet lukt) van dit schilderij meemaken stuur me dan even een berichtje. rob@delevensschilder.nl

Welke waardevolle tip kreeg jij? Wil jij die levensles of misschien een simpele lifehack met ons delen? geef hier je reactie.

 

Volg ons door je naam en email achter te laten en je ontvangt de gratis Stress Reducer
Deel dit blog via:

4 Reacties

  1. Wat een heerlijk verhaal! Ik hoop ooit eens langste komen om alles lief te zien! Goed bezig jullie en wat fijn, zo,n handige broer!

  2. Hallo Rob and Cindy.

    Je hebt een mooi verslag geschreven en prachtige foto.

    WE zullen in de toekomst eens en afspraak maken voor een bezoek.

    Tot weder horen Dikkie en Freek

Geef een reactie

Je email adres wordt niet gepubliceerd. Required fields are marked *

Verwijder formulierPlaats reactie