Onze droom

De nieuwe marketing zegt dat je eerst waarde moet leveren en dat je dan daar vanzelf wat voor terug krijgt. Eigenlijk zoals ik/wij in het dagelijkse leven gewend ben/zijn te doen. Alleen in het dagelijkse leven verwacht ik niets terug. Ik geef om te geven. Mijn plan lijkt niet helemaal te werken. Ik had bedacht, sponsoren betalen mij en ik maak kosteloos schilderijen voor ouders die hun kind hebben verloren. Natuurlijk hebben we heel veel gekregen. En daar zijn we ook heel dankbaar voor. Maar het staat niet in verhouding met het werk en met het geld en de tijd die we er zelf al in hebben gestopt. Dus ik dacht, “hoe kan ik nog meer waarde leveren?” Ik Nederland heb ik al verschillenden keren een cursus Fantasy-fijn-schilderen gegeven. Dit is een cursus schilderen met olieverf. In de cursus leer ik mensen in 8 uur een onderschildering maken. Omdat ik dit heel simpel en stapsgewijs opbouw is het mogelijk om iemand die nog nooit geschilderd heeft toch iets mooi te laten maken. Eén van mijn cursisten vertelde mij: Ik heb het schilderij aan de muur hangen. Het schilderij dat ik tijdens de les gemaakt heb. En niemand geloofd dat ik dat gemaakt heb!” Een studente die aan de kunstacademie had gestudeerd zei: “Ik vond het erg verhelderend en ook de theorie over hoe de oude meesters het oorspronkelijk aanpakten. Super interessant!” OK, dus daar zou ik waarde mee kunnen geven. Maar ja, ik wil altijd graag iets bijzonders doen.

Dus… Stel je voor, je gaat  naar een schildercursus in een kasteel in een Anton Piek achtig dorpje. Je loopt door het smalle straatje de berg op. De huisjes zijn wit en hier en daar steken een paar bruine balken of stenen door het stukwerk. Het zou niet vreemd zijn als er bij de volgende bocht een paar ridders om de hoek kwamen. Ridders die misschien een mooie jonkvrouw op haar reis begeleiden. De koets waarin ze mooi zit te wezen past net door het staatje. Haar blonde haren wa…. OK ik dwaal af, de omgeving is hier ook zo mooi en inspirerend. De heuvels, de bomen en de velden. Boven in het burchthuis aangekomen is er een ruimte met grote ramen. Door deze ramen zie je tussen de bomen door een meer. Tussendoor maar even kijken. Jij gaat nu schilderen als de oude meesters. Je hoeft niet bang te zijn. Ik garandeer je, je gaat iets moois maken. En je bent ook nog eens onder gelijk gestemde. Allemaal willen we iets leren, inclusief ik. Tussendoor nemen we wat koffie, thee of wat sprüdelwasser😊. 

In het nabij gelegen Hotel restaurant genieten we van een lunch en het mooie uitzicht over de Eifel. Aan het einde van de dag, en nu komt het, sluiten we af met een diner. Nee, niet zomaar friet met schnitzel. Nee Fau Hellgardt van Villa Kronenburg heeft samen met de kokkin een 3 gangen menu samen gesteld dat is geïnspireerd op de schilder Peter Paul Rubens. 

Ik vind het zo leuk dat de mensen hier open staan om iets samen te ondernemen. Frau Hellgardt en de kokkin waren gelijk enthousiast. Ik denk dat dit alles bij elkaar een bijzondere beleving in een bijzondere omgeving wordt. Eventueel kun je in het Hotel blijven slapen Onze kamers zijn ‘helaas’ 😊 al geboekt. Zodat je de volgende dag nog wat meer van de omgeving kunt genieten. En daarna op je gemak weer naar huis kunt rijden. Of misschien blijf je gewoon nog een nachtje. Ik zeg genieten, lekker een weekeindje weg. Wil je meer weten of opgeven stuur me even een berichtje.

Wat hebben we nog meer gedaan?

Het nieuwe dak met isolatie ligt er op. Dit was een hele klus. Met kraan en 3 a 4 Duitse dachdecker (één inclusief bierbuik) zijn ze al met al 3 weken bezig geweest.

Ons petekind is 1,5 week komen logeren, maar deze keer was het een soort werkvakantie. Hij heeft goed zijn best gedaan (voor een jongen van 13 met een mobiel 😄) En hij was super blij met zijn eerste stoere zakmes die hij met het werken verdiende. Samen zijn we ook naar het wildpark in Daun geweest waar je tussen de herten en zelfs wilde zwijnen kunt lopen.

‘S avonds hebben ze enge filmpjes voor zijn vlog gemaakt. In de stal heb ik met een vitrage een verroeste ketting en een zaklampje een spook in elkaar geknutseld. Hij zou dan zijn verhaal doen en als hij om de hoek kwam,dan zou ik aan een touwtje trekken en zo het spook laten bewegen. Dit was super eng want hij schrok er zelf van. 😄😂 Leuk dat je de ruimte hebt om zulke dingen te doen.

Samen met de buurman hout uit het bos gehaald. Wist je dat je hier in Duitsland een soort rijbewijs nodig hebt om op de openbare weg, euh bos hout te mogen zagen? Dit hout ligt nu opgestapeld en moet nu nog 2 jaar drogen voor dat het de kachel in mag.

Vorige keer schreven we dat we al wat kamers klaar hadden. Inmiddels hebben we al wat gasten mogen ontvangen. Ik heb ook een mooi bordje gemaakt voor eventuele voorbijgangers.

Ook is mijn familie broer en schoonzus met de kinderen en kleinkinderen en mijn ouders met Pinksteren hier geweest. De eerste grote groep 11 personen. Dus we konden een soort van proefdraaien. Op de plaats waar de verwarmde banken komen hadden we tijdelijk stoelen gezet. Bij de Bullerjankachel had ik het ook provisorisch gezellig gemaakt. (zie foto bovenaan). Een dikke balk ervoor diende als bank. Een voertrog die ik achter op het land had gevonden heb ik omgetoverd tot lamp. Deze verlicht straks de 16 persoons lange tafel (bijna klaar) waar je gezellig met zijn alle aan kunt ontbijten of een spelletje doen. Omdat het ging regenen had ik de BBQ boven op de hooizolder gezet, het vlees liet ik met een emmer naar beneden zakken. De kinderen vonden het geweldig. We hebben het heel gezellig gehad. Alleen mijn vader (90) had het iets minder naar zijn zin. Hij wilde graag de handen uit de mouwen steken, maar, ja, Pinksteren betekend hier, twee rustdagen. En dan mag je in principe niet werken. Maar hij heeft wel lekker de kettingzaag helemaal uit elkaar gehaald en nagekeken. En met de nieuwe bougie er in werk hij weer super.

Cindy was al druk begonnen aan zaadjes zaaien voor een moestuin. Ik heb totaal geen groene vingers maar had wel beloofd een “Hochbeet” te maken. En omdat alle babyplantjes niet in één bak paste, heb ik er twee gemaakt.

Tussendoor nog even de buurman geholpen. Samen hebben we 13 schüttmeter, (Dat is een berg met hout van 1 m hoog 1m breed  en 13m lang) hout van uit de tuin/oprit opgestapeld in de schuur. De oude vrouw in het dorp kon dit zelf niet meer vanwege haar slechte knie.

Het is inmiddels heerlijk weer en de natuur is in volle gang. Het gras groeit als een wilde maar gelukkig helpen de De paarden van de buurman helpen het gras kort te houden. En dan kloppen ze tussendoor aan voor een wortelsnack.

In de stal heeft een roodstaartje een nest van 4 jongen uitgebroed. Heel leuk om te zien hoe die koppies boven het randje van het nestje uitsteken. (na deze foto vlogen ze uit het nest, zeker geschonken van de fotograaf😂

 

Veel uit de natuur is eetbaar. Zo kun je van paardenbloemen jam(gelei) maken en dat is lekker!😋

Leuk om straks aan onze gasten aan te bieden. Ook hebben we inmiddels gebakken en gefrituurde brandnetel op. En die smaakt eigenlijk ook best lekker. Alleen moet je die door iemand anders laten plukken en schoonmaken, of je doet gewoon handschoenen aan.😜

De familie op de familie app waarschuwde dat er misschien wel een hond op gepiest zou kunnen hebben. Nou antwoordde ik, een slimme hond gaat niet met zijn ‘zaakie’ boven een paar brandnetels hangen dus daar maak ik me geen zorgen over.  😄

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

Volg ons door je naam en email achter te laten en je ontvangt de gratis Stress Reducer
Deel dit blog via:

Geef een reactie

Je email adres wordt niet gepubliceerd. Required fields are marked *

Verwijder formulierPlaats reactie